‘Wie, ik?’
‘Ja jij.’
‘Kan jij ook zijn!’
‘Dat denk ik niet.’
‘O, meneer natuurlijk weer niet.’
‘En waarom ik dan wel?’
‘Omdat jij op kunststof slippers loopt.’
‘Gezwam Bart, ik heb nergens last van.’
‘Loop maar eens een eindje en hou je vinger maar dicht bij de kraan in de keuken.’
‘Waarom? Ik heb nu geen water nodig.’
‘Nee Truus, maar dan zie je de vonken overspringen.
‘Oké, let op!’, riep ze terwijl ze richting keuken liep en haar vinger bij de kraan hield.
‘Inderdaad, er sprong een vonk over. Zou dat echt door mijn slippers komen?’
‘Ja en dat in combinatie met je kleding.’
‘Goh, ik ben electrisch geladen. Heel bijzonder.’
‘Ja, je kunt nu met je vinger het gas aansteken.’
‘Gas aansteken? Ik zie nog heel veel andere voordelen.’
‘Zoals?’, vroeg ik.
‘Let op schatje, dan zal ik jou eens lekker kussen. Zoals vroeger. Dan springen de vonken er weer eens ouderwets vanaf.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten