Koningsdag

Koningsdag

Onze koninklijke puntmuts heeft het dit jaar behaagt om een voorschot op zijn verjaardag te nemen en dat te vieren in Doetinchem. Samen met zijn gevolg, bestaande uit vrouw, deel van zijn kinderschare, broer, schoonzus en overig zoals de club van oom Pieter en tante Margriet uit Apeldoorn. Wij, Truus en ik, gaan niet. 

O ja, ik heb nog voorzichtig overwogen om de twaalf kilometers naar Doetinchem per fiets af te leggen, maar omdat ik dan erg vroeg uit de veren moet, heb ik besloten het spektakel thuis op het scherm te volgen. Truus vindt het wel jammer. Ze had het graag van dichtbij meegemaakt. Vooral ook omdat ze graag het outfitje van Max “in het echt” wil bewonderen. Maar ja, het trouwboekje is in deze onverbiddelijk: de man is de baas. En dus blijven we thuis.

‘Gaan jullie zaterdag nog naar Doetinchem?’, vroeg Agnes toen ik bezig was onze oprit “Koningsdag-klaar” te maken.

‘Nee, we vinden het tijdstip ongunstig. We moeten op de fiets en dat gaat ten koste van mijn nachtrust.’

‘Je kijkt er wel erg blij bij’, lachte ze.

‘Wie kijkt er blij?’, vroeg Truus. Ze kwam met een pedaalemmertje naar buiten.

‘O, Bart vertelde net dat jullie zaterdag niet naar de Koning gaan.’

‘Klopt. Helaas, ik had zo graag gewild…  Jij wel?’

‘Ja, ik heb van de gemeente een speciale parkeerticket.’

Ik voelde een oneerbaar voorstel aankomen.

‘Jullie mogen wel met mij meerijden!’

Zo jammer dit..

Bart