Ouder worden
De aanleiding was een speculaasje wat zich onder een berg kaakjes bevond en eerst zichtbaar werd nadat ik wat ongenuanceerd door de trommel rammelde op zoek naar een bokkepootje.
Het speculaasje was volgens Truus verouderd en niet-te-eten slap.
Tja. En dan volgt zo’n opmerking over “wij”.
Ondanks dat ik ooit slechts twee gaten in mijn keel telde, dus vergissen bijna tot de onmogelijkheden hoort, schoot deze opmerking toch nog in de verkeerde. Je moet mij niet uitleggen dat ik steeds ouder word. Ik weet dat namelijk zelf ook wel. En ik vind dat niet erg. Tenminste zolang het zich in stilte voltrekt.
Mijn schoonmoeder heeft er ook altijd een handje van. Zeuren over haar leeftijd en dat ze met haar dikke tachtig wel over de helft is. Ik weet nooit zo goed hoe ik daar in het openbaar iets over moet blaten. Alles wat je zegt valt verkeerd.
Tja, blijft die “Truus”-opmerking toch nog in je verkeerde keelgat hangen. Ik besloot daarop over te gaan tot actie en stak het speculaasje enthousiast in mijn mond.
‘Wat doe je nu?’, riep Truus verbijsterd.
‘Lieve schat, ondanks zijn hoge leeftijd is de smaak nog geweldig. Gewoon een keer proberen.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten