Wattenstaafjes
‘Jazeker, en al vijfentwintig jaar.’
‘Kijk, dan moet u er ook verstand van hebben’, klonk mijn voorlopige conclusie.
‘En waar moet ik verstand van hebben?’, vroeg ze vriendelijk. Ze trok wel een voorbehoud-rimpeltje op haar voorhoofd.’
‘Wattenstaafjes’, zei ik.
‘O, die liggen in het schap links in de volgende gang.’
‘Dat klopt, maar dat wil ik niet vragen.’
‘O? Wat wilt u weten over onze wattenstaafjes?’
‘Of ze zijn getest. Dat staat namelijk niet op het doosje.’
‘Getest? Hoezo getest?’
‘Nou ja, of ze stevig zijn, wat voor watten er worden gebruikt, de lengte, of je ze kunt wassen voor hergebruik…’
Ze keek me aan alsof ze water zag branden.
‘Hergebruik? Dat zeker niet meneer, ze zijn wel stevig en aan beide uiteinden voorzien van een wattentip. Je kunt ze dus wel aan twee uiteinden gebruiken. Maar hergebruik…
Waarom zou u ze willen hergebruiken?’, vroeg ze terwijl ik net verder wilde lopen.
‘Ze zijn bedoeld voor het schoonmaken van de oren van mijn schoonmoeder. En dat gaat zonder hergebruik een doosje of tien kosten. En dat wordt te duur.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten