Grapje
‘Is dat dat ding wat weken in de steigers heeft gestaan?’, vroeg ik als grapje.
Fout.
‘Steigers?’ Ik hoorde aan haar stem dat mijn grapje in haar ogen geen grapje was.
‘Ja, je was toch met van die ijzeren stangetjes aan het werk?’
Weer fout.
‘Ik bedoel de trui die je aan het breien was?’, haastte ik mij te verbeteren.
‘Ja, die’, riep ze nijdig en liep naar de gang.
‘Ik moet nog punten geven!’
‘Ik heb van jou geen punten nodig!’
‘Waar ga je heen dan?’, vroeg ik vanuit de verdediging.
‘Naar Annie van der Heuvel. Daar krijg ik tenminste fatsoenlijk antwoord.’
‘Schatje, wacht nou even’, riep ik nog. Te laat. De voordeur klapte dicht.
Had ik weer. Een vrouw met lange tenen.
De voordeurbel ging. Joop van der Heuvel.
‘Hé Joop, kom je doen?’
‘Jouw Truus staat bij ons een trui te showen. Ik moest van Annie mijn mening geven.’
‘Jij ook al? Wat heb je gezegd?’
‘Pffft, waarom denk je dat ik hier aanbel?’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten