De vergunning
‘Dat zou kunnen. Van welke datum dateert uw herinnering?’
‘Dat weet ik niet zo precies hoor. Ik bedoel dat ik je de laatste tijd niet heb zien vegen.’
‘Ah, dat bedoelt u. Dat heeft zo zijn reden.’
Ze keek me verwachtingsvol aan.
‘De vergunning kwam niet af. Eind November aangevraagd en net gisteren pas gekregen.’
‘Vergunning?’
‘Jazeker. Die moet je tegenwoordig als professional hebben.’
‘Hahaha, jaja, een vergunning. Je weet het leuk te vertellen Bartje, maar daar trap ik niet in.’
‘Morgen mevrouw Stoffers’, hoorde ik Truus achter mij. ‘Morgen Truus. Alles goed?’
‘Ja hoor. Ik heb u al een tijdje niet gezien! Ziek geweest?’
‘Nee, dat niet. Nee ik mocht niet naar buiten.’
‘Mocht niet? Van uw man of zo?’
‘Nee, niet vanmijn man. Nee, van de gemeente. Ik had geen wandelvergunning.’
‘Geen wandelvergunning?’
‘Nee, ik heb er maanden op moeten wachten. Maar jouw Bart weet precies hoe dat met de vergunningen werkt. Succes Bart!’
Lachend liep ze verder.
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten