‘Nóg één? Ze heeft er toch al twee?’, deed ik flauw.
‘Wat flauw!’, klonk het van de andere kant.
Voorspelbare reactie.
‘Hij was versleten en deed haar pijn.’
‘Kijk, dat is vervelend zei ik terwijl ik met mijn lepeltje nog wat koekje probeerde te redden.
‘Ik ga er vanmiddag even langs. Met Annie. Bloemetje brengen.’
‘Leuk. Maar wat een enorm gedoe, zeg.’ Ik kreeg het maar niet voor elkaar om het koekje op te vissen.
‘Ja, dat was het want haar man kan niet koken. Mevrouw Meijer heeft voor hem gekookt.’
‘Echt gedoe!’, mopperde ik.
‘Interesseert het je wel?’
‘Jawel, hij brak af.’
‘Hij was versleten, niet afgebroken.’
‘Mijn koekje’, zuchtte ik.
‘Ik heb het over de knie van mevrouw Boerstoel’, riep ze.
‘En ik over een kaakje van Maria.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten