Mandarijntjes

‘Hoi, waar kan ik de mandarijntjes vinden?', vroeg ik aan het blonde winkelmeisje wat bij de fruitbakken rondhuppelde.

'Oef, de mandarijntjes? Ik weet niet of we die nog hebben', zei ze terwijl ze haar wijsvinger in haar mond stak en zichtbaar en hoorbaar nadacht.

'Liggen ze niet in één van de bakken?'

'Ik kan ze niet vinden', zei ik.

'Is het nog wel mandarijntjestijd? Het is al maart.'

'Dat zal toch? Lijkt mij raar als ze niet meer geplukt worden.'

'O, maar wij plukken ze niet hoor, meneer. Dat doen ze in Spanje.'

'Kun je het niet even navragen?', stelde ik voor.

'Navragen? Ik zou echt niet weten bij wie.'

'Je zou je chef kunnen vragen?'

'Dat heeft denk ik weinig zin', zei ze.

'Weinig zin? Hij is toch niet voor niks de  chef?'

'Jawel, hij is wel de chef maar hij weet vast ook niet waar die plukkers uithangen.'

Bart