Het “nest” betrof een oude Kip met klapdak die na enig gepruts en gemopper werd opgeklapt. Truus vond het een “poepig” dingetje. Ik een kruiphok voor pas verliefde stelletjes die de hele dag op elkaars lip wensen te hangen.
Nu wil ik Kip-liefhebbers niet in een verdomhoekje plaatsen, maar je moet toch wel heel erg van kamperen of van je vriendin houden als je in zo’n dingetje je vakantie door wil brengen.
Het voortentje werd met behulp van drie dozijn mikado-stokken en evenveel haringen aan de aarde vastgeklonken. Maar volgens de mannelijke helft van het setje stond hij dan ook als een huis. Een Tiny-house wel te verstaan.
Toen we een paar dagen later werden uitgenodigd voor een drankje, mocht ik de ingewanden van de kip bekijken. Dat begon met een schaafwond op mijn hoofd vanwege de lage deur, maar de pijn maakte al snel plaats voor een prettige verbazing.
De Kip bleek een prachtig compleet caravannetje met stel lengte-bedden die bij menigeen thuis niet zouden misstaan.
‘Wat een prachtig compleet wagentje. Alleen wel wat klein’, merkte ik op. ‘Hebben jullie hem al lang?’
‘Nee, sinds dit jaar. Dit is de eerste vakantie. En wat de ruimte betreft, wij hebben nog niet veel nodig.’
‘Nog niet?’
‘Nee, ik ken Ans nog maar kort, wij genieten nog volop van elkaars lip.’
Tja…
Bart
