Een retourtje

‘Goedemiddag mevrouw, meneer, zegt u het maar', nodigde de ikea-dame ons uit.

'Hej', riep ik blij. Mijn echtgenote gaf me een por.

'Hahaha, ook Hej', lachte ze vriendelijk. 'Wat kan ik voor u doen?'

'Dat zal ik u uitleggen', zei Truus.

'Wij hebben hier namelijk gisteren een hapjespan aangeschaft, maar die doet het niet', legde ze uit.

'Doet het niet?', vroeg de dame.

'Nee, voldoet niet aan de verwachting.'

'En wat was uw verwachting dan?', wilde ze weten.

'Nou, dat ik iets kon braden zonder aanbak. Maar eh...'

'De ballen plakten vast aan de bodem. Muur en muurvast. En weet u hoezeer ik daarvan baalde??', vulde ik aan.

'Ja, dat is vervelend', erkende ze.

'Vervelend? We hebben het niet over een stukje spek!! Het gaat hier over ballen gehakt! Met liefde gedraaid, in de pan gelegd en toen...'

'Plakten ze vast', riep de dame. 'Inderdaad heel, heel, héél vervelend.'

'En nu willen we hem retourneren. Ik heb gebeld en het kon. Dus...'

'O ja hoor, dat kan inderdaad. We nemen hem gewoon terug', lachte ze.

'Even kijken, ja, kijk, u krijgt het aankoopbedrag als tegoedbon. Daarmee kunt u hier weer andere spullen kopen.'

'Krijgen we geen geld terug?', vroeg Truus.

'Nee, de pan is gebruikt en zit niet meer in de verpakking', legde ze uit.

'Snap ik', vond Truus.

'Ik snap dat niet', sputterde ik tegen. 'Er bracht net iemand een matras terug en die kreeg wél geld.'

'Dat is toch héél wat anders!', vond Truus.

'Hoezo "héél wat anders"?', vroeg ik.

'Nou ja, je slaapt toch niet op een hapjespan!'

Bart

Entre Nous

‘Carla is met vakantie’, bracht ik tijdens de rondvraag van ons tien uur koffiemomentje in. 

‘Carla? Je bedoelt die Hittepetit van de zwarte snollenbak aan het begin van de straat?’, vroeg Truus.

‘Als je daarmee Carla bedoelt die in het bezit is van een prachtige zwarte Porsche, wonend op nummer zestien, dan hebben we het over dezelfde persoon.’

‘Mooi, denk jij nog aan de kliko? Vandaag komt plastic.’

‘Oké, je zou ook kunnen vragen waar Carla naar toe gaat, en misschien wil je ook nog weten met wie?’, stelde ik.

‘En jij zou misschien kunnen vragen of de bak met plastic onder het aanrecht nog in de kliko geleegd moet worden.’

‘Carla is samen met een collega naar Mexico, Truus.’

‘De bak onder het aanrecht is inmiddels leeg, Bart.’

‘Collega van de club?’, ging ze verder.

‘Club? Wat bedoel je met de club?’

‘Ze staat toch achter de bar van die louche tent aan de provinciale weg?’

‘Je bedoelt de Entre Nous?’ 

‘Ja, precies. Onder Ons. Volgens mij een nogal onfris clubje.’

‘Daar werkt ze inderdaad, maar niet achter de bar.’

‘O nee, dat zal ook vast niet. Wat doet ze daar dan? Laat me raden.’

‘O, dat hoeft niet want ze heeft het beheer over het gebouw.’

‘Over het gebouw?’

‘Ja, ze zet net zoals ik wekelijks de kliko’s aan de weg.’

Bart