‘Hoe is het met de proefwerkweek gegaan?’, vroeg ik aan ons puistenhoofd.
‘Goed Opa.’
Stilte
‘En wat is goed?’
‘Gewoon, goed.’
‘Cijfers?’
‘Ja.’
‘Ik bedoel goede cijfers?’
‘Goede cijfers? Ik ga over, Opa.’
‘Ja, maar ik ben benieuwd naar je cijfers.’
‘Die zijn goed. Hebben jullie nog koekjes in de trommel?’
‘Moet je niks drinken?’
‘Nee, te vroeg voor bier.’
‘Bier?’
‘Grapje.’
‘Nou, vertel. Hoe zagen de cijfers eruit?’
‘Staan in mijn telefoon.’
‘Pak je die toch?’
‘Batterij leeg.’
‘Oké, geen onvoldoendes?’
‘Neu, viel mee.’
‘Wat is dat? Viel mee?’
‘Ja joh, ik ga toch over!’
‘Wie zegt dat?’
‘Heb ik berekend. Ik voldoe aan de norm.’
‘Wat is de norm?’
‘Opa, ik heb hier niet zo’n zin in!’
‘Ik wel. Hoe was je Nederlands?’
‘Spreek het vloeiend, toch?’
‘Cijfer?’
‘Eh, onderkant gemiddeld.’
‘Hoe kan dat?’
‘De wekker Opa.’
‘De wekker?’
‘Ja, op mijn telefoon. Die deed het niet.’
‘Wat heeft dat met je cijfer Nederlands te maken?’
‘Alles, ik was te laat voor het proefwerk.’
‘Hoe kan dat dan?’
‘Ach, niks bijzonders. De batterij was leeg.’
‘En toen?’
‘Toen niks. Ik voldoe aan de norm. Heb je nou nog koekjes in de trommel of niet?’
Bart
