Rianne
‘Wie?’
‘Rianne. schoondochter van die grijze duif van het begin van de straat.’
‘Ken je die dan?’, vroeg Truus.
‘Of ik Rianne ken? Natuurlijk ken ik Rianne.’
‘Waarvan dan?’
‘Zij was ooit de schoondochter van Marius.’
‘Marius?’
‘Ja, ach, die moet jij ook kennen’, vond ik.
‘Ken ik niet hoor.’
‘Dat is raar. Ken je je moeder nog wel?’
‘Bart, zwam niet.’
‘Wie is Marius.’
‘Marius is de man van eh.. hoe heet ze ook alweer…. Zo’n roodharig type. Beetje ordinair.’
‘Waar woont die dan?’
‘Geen idee. Vroeger woonden ze in Rotterdam.’
‘Ja, vroeger. Het gaat om nu!’
Ze raakte geïrriteerd. Dat merk ik altijd aan haar stem.
‘Ik ben de weg kwijt. Geen idee waar je nu in je verhaal zit’, riep ze.
‘Dat weet ik nu ook niet meer, ben even verdwaald’, bekende ik.
‘En hoe nu verder?’, vroeg ze.
‘Hm, ik denk dat je het beste zelf even naar Rianne gaat om te informeren. Trouwens, je bent te laat: ze rijdt net weg.
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten