Een vraagje

‘Bent u meneer Bart?’, vroeg een voor mij onbekende dame toen ze bij onze oprit van haar fiets stapte en het ding op de standaard trapte.

‘Vanwaar deze vraag, mevrouw?’

‘Ik wil eerst zeker weten dat u meneer Bart bent.’

‘En ik eerst waarom u dat wil weten.’

Ze keek nu langs mij heen naar onze voordeur.

‘Waar kijkt u naar?’, vroeg ik.

‘Ik probeer een naambordje te ontdekken. Meeste mensen hebben daar hun voor en achternaam op vermeld staan.’

‘Staat er bij ons niet op’, zei ik. ‘Wij houden van onze privacy. Maar nu even om het echie: wat wilt u van mij?’

‘Ik wil graag uw naam.’

‘Krijgt u niet voordat u heeft uitgelegd waarom u die vraag stelt.’

‘Oké, dan gaat het feest niet door.’

Ze pakte haar fiets, stapte op en met een chagrijnige blik verdween ze uit zicht.

Ik had net weer het veegritme te pakken toen Truus arriveerde. Ik zag meteen dat er iets aan de hand was want ze was gehaast en keek enorm blij.

‘Waar is het?’, vroeg ze.

‘Wat bedoel je?’

‘Is ze nog niet geweest dan?’

‘Wie bedoel je?’

‘De voorzitter van de winkeliersvereniging. Volgens mevrouw Boerstoel hebben wij de hoofdprijs gewonnen van de zomerloterij. En die zouden ze vanmiddag komen brengen.’

Bart

Een cadeautje

‘Ha die Joop’, begroette ik mijn buurtgenoot die pal voor onze oprit in de remmen van zijn fiets kneep. ‘Ga jij fietsen?’

‘Nou Bart, dat klinkt alsof ik nooit op de fiets zit.’

‘Klopt, meestal lig je ernaast.’

‘Alleen als ik uit de kroeg kom, maar dat mag niet meer van Annie.’

‘Verstandige vrouw.’

‘Trouwens, ga je alleen fietsen?’

‘Ach nee, met Annie. Ze is volgende week jarig en nu gaan we samen een cadeautje voor haar kopen.’

‘Ik zie haar niet’, stelde ik vast.

‘Nee, we wilden net weggaan toen ze in de gang langs de spiegel liep. En toen ontdekte ze een oneffenheidje in haar gezicht. En dat is ze nu aan het bijwerken.’

‘Wat voor cadeautje krijgt ze?’, vroeg ik nieuwsgierig.

‘Ze wil een nieuw horloge.’

‘Ah, vandaar dat je meegaat. Het mag niet te duur worden’, lachte ik.

‘Jij hebt toch ook een vrouw? Verdorie, waar blijft ze toch’, riep hij terwijl hij omkeek.’

‘Ik denk dat je beter dat horloge kan laten zitten’, vond ik.

‘Laten zitten? En dan? Wat zou ik anders moeten kopen?’ Hij raakte helemaal van de leg.

‘Gewoon even langs de bouwmarkt, Joop. Op deze leeftijd plegen ze een moord voor een tube sneldrogende plamuur.’ 

Bart