Het waren de dames Meijer en Vruggink die blijkbaar in een diep gesprek verwikkeld waren want ze reageerden niet. Ik overwoog nog iets van het bij de dames opwekken van een kunstmatige schrikreactie, maar liet dat vanwege mijn haast achterwege. Truus zat namelijk op het boodschapje te wachten.
Toen ik een tijdje later terug kwam lopen stonden ze nóg te kletsen. Ik kon het niet laten.
‘Hebben wij niks anders te doen, dames?’
‘Pardon?’, reageerde Rietje Vruggink.
‘Jullie staan hier inmiddels een half uur kostbare tijd te verkletsen.’
‘Waar bemoei je je mee, Bart!’, vroeg mevrouw Meijer.’
‘Moeten jullie niet aan het huishouden? Bedden verschonen, stoffen, kortom druk zijn?’
‘Man, man, man, moet jij niet vegen?’, vroeg mevrouw Meijer.
‘Nee, ik ben vrijgesteld van veegdienst. Ik moest namelijk voor Truus een boodschapje doen. Maar ik heb haast want ze staat te wachten.’
‘Wat moest je halen dan?’, wilde Rietje weten.
‘Stofzuigerzakken. Ze moet mijn kantoortje zuigen maar de zakken waren op.’
Bart
