Een stang

Een stang

Ik heb sinds kort een nieuwe fiets. Truus vond dat mijn oude karretje niet langer voor mij geschikt was. Hij had namelijk nog een stang. Zo’n buis tussen zadel en stuur waarmee je mannelijke mannelijkheid nog eens extra wordt benadrukt. Dat was volgens Truus niet meer nodig. “Je hebt je inmiddels wel een keer bewezen”, zei ze ten overstaan van de fietshandelaar tegen mij. Tja, en daar sta je dan. Je wil een stang maar je krijgt geen stang.  

‘Je kunt je been niet hoog genoeg meer tillen’, klonk het. ‘Om er overheen te zwaaien!’

Nou, dat zouden we nog wel even zien. 

‘Mag ik even?’, vroeg ik terwijl ik een “herenfiets” bij de horens pakte. 

‘Jawel, maar dit is een één-en-zestig centimeter. Die is te ho…’

Zoals gezegd rijd ik op een nieuwe fiets. Een échte damesfiets. Zó handig! Er gaat een wereld voor mij open. Ik ben nu ook begonnen met zittend plassen. Volgens Truus hoef ik niks meer te bewijzen, dus…

Bart