Soms heb je de nijging om een poosje voor de spiegel plaats te nemen om jezelf eens goed te beschouwen. Vraag daarbij: wat vind je nou van jezelf. En dan zowel intern als extern.
Dat klinkt raar, intern, maar als je intern rust voelt, toont dat aan de buitenkant. Voel je je niet lekker, dan is dat ook direct zichtbaar.
Ik voelde me kiplekker, dus ging ik op zoek naar positieve signalen.
Ik begon maar eens met het tellen van de rimpels. Kwam ik niet goed uit. Het vermoeden borrelde op dat ik tijdens het tellen mijn voorhoofd van verbazing ietwat optrok waardoor de telling niet klopte.
Tja, dan mijn neus. Behalve wat blauwe aders, vanwege het feit dat ik in mijn jonge jaren in een bierketel was gevallen, zag het er allemaal toch nog redelijk uit…
‘Wat zit jij nou te doen?’, hoorde ik de stem van Truus achter mij. Ik schrok.
‘O, ik ben mijzelf aan het inspecteren. Ik voel me goed en wil bewijs zien op mijn gezicht. Mijn moeder vertelde namelijk ooit dat je gemoedstoestand zichtbaar is op je gezicht.’
‘O? Echt? Laat eens kijken?’
Ze pakte mijn hoofd en gaf er een ruk aan.
‘Ik zie een aankomende vet-vulkaan op je wang.’ Ze wreef er overheen.
‘Een puist?’
‘Ja, en er komen ook nog wat broertjes aan.’
‘Hoe kan dat nou? Ik voel me juist zo goed.’
‘Dat kan ik je wel vertellen, schat.’
‘Nou? Leg uit?’, vroeg ik ongerust.
‘Ik mis namelijk drie stukken mars uit de snoeppot in de keuken.’
Bart

Geen opmerkingen:
Een reactie posten