Ik kom erop doordat ik onlangs weer eens geconfronteerd werd met zo’n gevalletje “zorg”.
Het ging erover dat mijn Truus in haar beleving teveel hooi op haar vork nam, daardoor te druk was, en als gevolg daarvan te weinig tijd had voor “andere zaken”.
Toen ik naar die “andere zaken” vroeg kwam als antwoord dat ze Truus zo weinig zag. En toen wist ik alweer genoeg.
Ze zit hele dagen op haar krent, voert geen bal uit, en zit maar naar de deur te staren of er niet toevallig een familielid binnenkomt. En dan bedoel ik specifiek op woensdag want de andere zes dagen zijn voorzien. En dan bijna altijd door mijzelf want er staat een enorme klussenpot op tafel. En mocht die leeg raken dan weet ze altijd wel iets te verzinnen waardoor hij weer vol stroomt.
En dan niet alleen fysieke klussen, nee, het gaat vaak om het oplossen van probleempjes. Zoals met de buurvrouw, de supermarkt, de Belastingdienst, de bank, de fietsenmaker en zoals laatst, met de rollatordealer die naar haar opvatting een te hoge rekening had ingediend.
Zo is er elke keer wel wat.
Maar het ergste vind ik toch de bemoeienis met onze interne familiezaken. Vorige week vond ze dat ik veel te dik werd waarop Truus, grappig als altijd, opperde dat ik wat meer in beweging zou moeten komen. Daarop volgde een enorm onzedelijk voorstel: 'Je mag bij mij de tuin omspitten.'
Ik dacht het niet.
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten