Dat ik hier niet blij van werd, moge duidelijk zijn. Sterker nog, ik heb er een ongelofelijke pesthekel aan. Dus reageerde Bartiaans.
‘Hoezo moet ik aan de kant, mevrouw?’
‘Omdat ik er bij moet en u er voor staat.’
‘Waar moet u bij?’
‘Bij de melk.’
‘Is dat even toevallig? Ik ook.’
‘Maar als u opschuift, dan kunnen we er allebei bij.’
‘Dat kan niet.’
‘Waarom niet?’
‘Omdat ik dat niet wil.’
‘Gaan we hier nou moeilijk staan doen?’, vroeg ze nijdig.
‘Ik niet.’
‘Ik ook niet, dus..’
‘Dus wat?’
‘Dus vraag ik het nog één keer: kunt u even aan de kant.’
Op dat moment naderde er een tegenligger die pal voor mijn kar inhield.
‘Meneer, mag ik er even bij’, vroeg ze vriendelijk. ‘Ik hoef alleen maar een pak melk.’
‘Natuurlijk mevrouw.’ Toen naar mijn tegenstander: ‘Wilt u met uw kar een stukje terugrijden? Dan kan ik ook iets naar achteren en kan deze dame hier bij de melk.’
Ik wachtte haar reactie niet af, gaf met mijn achterbumper een flinke ram tegen haar kar. Ze heeft het vast begrepen, of zij nog een pak melk heeft gescoord is mij niet duidelijk geworden. Ik in ieder geval wel.
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten