Gehaktdag

‘Goh, u brengt me op een idee', merkte een dame naast mij op. We stonden naast elkaar bij de vleesafdeling van de Appie.

'Hoezo?', vroeg ik na het plaatsen van een gehakt-order.

'Gehakt. Ik denk dat ik dat vanavond ook eet. Tenminste, als u het goed vindt.' Ze keek me verwachtingsvol aan.

'Moet ik toestemming geven?', vroeg ik verbaasd.

'Nou ja, ik neem zomaar uw idee over. Ik kan mij zo voorstellen dat u dat niet leuk vindt.'

'Ik zou zo geen reden kunnen bedenken waarom ik u geen balletje gehakt zou gunnen.'

'Oké. Dan neem ik ook een bakje. Is dit trouwens half-om-half?', vroeg ze wijzend op een bakje.

'Nee, dit is puur rund. De half-om-half ligt links.'

'Kijk, u bent ervaringsdeskundige. U komt hier vaker?'

'Niet heel vaak. Meestal op donderdag. Dan doen we boodschappen.'

'Ah... kijk.'

'Mijn echtgenote loopt hier ook ergens rond. Ik pak altijd het gehakt', zei ik.

'Omdat u weet waar het ligt', lachte ze.

'Precies. En zij weet weer meer van de kaas. Daar weet ik weinig van. En dan praktisch: zo lopen we elkaar niet in de weg.'

'Ja, dat kan ook een reden zijn.'

'Maar was eigenlijk woensdag niet de landelijke gehaktdag?', informeerde ze.

'Eigenlijk wel, maar op woensdag heeft mijn echtgenote geen tijd voor gehakt.'

'Tja, dat kan natuurlijk. Ik heb dat ook wel eens.'

'Wat heeft u wel eens?', vroeg ik nieuwsgierig.

'Dat ik geen tijd heb om te koken. Een mens kan zo druk zijn tegenwoordig!'

'Nou dat valt wel mee, mevrouw. Zo druk zijn wij niet hoor.' Ik glimlachte. 'Hoezo zouden wij druk zijn?'

'Nou ja, u zegt net dat uw vrouw op woensdag geen tijd heeft voor gehakt.'

'Dat heeft ze ook niet. Ze is dan druk met het braden van de karbonades.'

Bart

Copyright Brompot columns en korte verhalen maart 2021