De “hij” liep in een geruite zwembroek met daarboven een mouwloos hemd wat qua lengte bleef steken op zijn vetvoorraad rond zijn heup. Zij in een jurkje wat die naam eigenlijk niet mocht dragen gelet op de van stof gefabriceerde vangrail die de beide bilhelften van elkaar scheidde en deels onder het stofje uitbolde. Ik weet dat er een nieuwe film van Flodder in de maak is en dat men nog bezig is met de casting van potentiële flodderianen. Wel, ze kunnen er meteen mee stoppen: hier liepen twee geschikte kandidaten.
De man in kwestie liep achter een rolstoel waarin volgens mijn inschatting een opgevouwen vrouwelijke stamhouder hing. Sigaret tussen de knalrode lippen, een roggel, een vloek en een opgestoken arm als stopteken. De karavaan kwam abrupt tot stilstand.
Er werd een papieren zakdoek getoverd waarmee Opoe’s roggel werd weggepoetst en vervolgens op de parkeerplaats werd geparachuteerd.
‘U verliest iets’, merkte een passant op terwijl ze naar de grond wees.
De man haalde onverschillig zijn schouders op.
‘Is van haar’, riep hij wijzend op Opoe. ‘Ze kan het niet oprapen. Kan de stoel niet uit.’
Langzaam zette de stoet zich weer in beweging en verdwenen de winkel in.
Ik denk dat ik toch dat castingbureau nog maar even bel.
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten