Voorspelling

Als je in een buurtje woont zoals wij, dan moet je altijd goed oppassen wat je doet of wat je zegt. Of nog erger: oppassen op de dingen die je niet doet of zegt. Buurtgenoten beschikken namelijk over het fatale talent om zelfs zonder glazen bol jouw toekomst te voorspellen. En er zijn erbij die dat ook nog met het verleden kunnen.

Ik heb het al vaker over buurtgenote Krul gehad. Dat is zo’n portret. Zo hoorde ik onlangs dat wij, Truus en ik, ooit moesten trouwen als gevolg van een ondeugend middagje in een wigwam. Dat had ze bedacht omdat ze van een kennis (iemand die ons blijkbaar van vroeger kent), had vernomen dat wij, Truus en ik, al van jongs af aan aan het kamperen waren. 

Nu hielden wij ontzettend van kamperen. En ook van elkaar, dus voor simpele zielen als Krul was de uitkomst van één plus één al snel twee. 

Veel verder kwam ze niet. Ook niet toen ik vertelde dat Truus dan minimaal een olifantendracht moest hebben gehad van een jaartje of twee.

‘Er zit dus toch een kern van waarheid in’, aldus mevrouw Krul. ‘Je houdt mij niet voor de gek.’

Bart