brompot: Scharrelen

woensdag 5 augustus 2026

'En, mevrouw de kok, wat gaan wij vandaag eten?', vroeg ik terwijl ik een deksel van een pan optilde.

'Gekookte wijsneuzen. Opzouten, Bart. Ga jij de tafel maar dekken.'

'Mag ik niet weten wat we eten? Hoezo mag ik dat niet weten? Ik betaal er verdorie wel aan mee.'

'Kom op, staart tussen je benen en wegwezen.' Ze duwde me de keuken uit.

Ik vond dat het toch niet gekker moest worden.

Toen we even later aan tafel zaten tilde ik de deksels opnieuw op.

'Kijk, andijvie. En waarom mocht ik dat niet weten? Zo bijzonder is dit toch niet?'

'Nee, maar ik wens geen pottekijkers.'

'Ik doe toch niks?'

'Nee, dat is het juist. Je kunt niet koken, je wil niet koken, je wil het ook niet leren maar je hebt wel altijd commentaar.'

'Ik ben ooit door mijn moeder opgeleid als voorproever.'

'En toen heb je een baantje gekregen bij de Heineken?', sneerde ze.

'Wat vind je trouwens van het karbonaadje? Dit is een echt stukje scharrelvlees.'

'En dat is?'

'De varkens lopen vrij in de wei. Ze hebben een goed leven gehad en dat proef je in het vlees.'

Ik sneed een stukje af en stak het in mijn mond. Ze keek me verwachtingsvol aan.

'Lekker?'

'Ehhh laat ik het zo zeggen: ik proef verschil.'

'Mooi. En wat proef je dan?'

'Dat hij flink enthousiast rond de pan heeft gescharreld en compleet vergeten is om zich op tijd bij de kok te melden.'

Bart

brompot