Ik stond naast haar pal voor zo'n automaat waar je je parkeerkaartje in één van de aanwezige gleuven moet duwen om het verschuldigde bedrag op een scherm te toveren en af te rekenen. Ik heb altijd ruzie met die apparaten want ik snap ze niet. Volgens Truus ligt dat aan mij.
'Je moet hem in die gleuf drukken', riepen de lippen.'
'Gebeurt niks', zei ik. 'Hij komt zelfs terug.'
'Moet je hem omdraaien', schreeuwde ze. De lippen vermorzelden de aanwijzing.
'Zo?', vroeg ik terwijl ik hem omdraaide.'
'Nee, andersom!'
'Dat heb ik net geprobeerd.'
'Nee, doe nou maar. En opschieten ik heb haast.'
'Je mag wel eerst', stelde ik voor.
'Schuif hem er nou maar in.'
Ze draaide zich om richting parkeerplaats.
'Piet!!! Pietjeeeee!!!! Rij de wagen hierheen. Duurt nog!!!'
'Kijk dan, het werkt niet hoor.'
'Hoe sta je hem nou om te draaien dan?'
Ik deed het voor.
'Ik zei toch omdraaien. Je draait hem niet om.' Ze beet bijna haar lippen stuk.'
'Nou ja', probeerde ik.
'Geef hier!', riep ze terwijl ze het kaartje uit mijn handen trok.
'Kijk, zo moet hij erin.' Ze duwde hem er op haar manier in.
We keken verwachtingsvol naar het scherm. De hatelijke nul bleef nul. Het kaartje werd weer uitgespuugd.
'Kloteding.' Ze balde haar vuist en sloeg tegen het apparaat. De lippen trilden van de dreun.
'Doet ie het niet Bart?', hoorde ik Truus achter mij. Ze kwam polshoogte nemen.
'Apparaat is naar de klote!', riep hotlips boos.
'Hij blijft op nul staan', riep ik wanhopig.
'Dat zal ook wel zo blijven', lachte Truus.
'Vind jij het leuk of zo?', vroeg het lippending.
'Ja, want parkeren is tijdens feestdagen gratis.'
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten