‘’Het liefst onder de trap in de gang’, vulde ze aan.
‘Als ze nog geleefd had, had ik het met plezier gedaan’, grinnikte ik.
‘Ik bedoel haar foto in die antieke lijst die ik gisteren op zolder heb gevonden.’
‘Truus, ik had zo’n ongelooflijke hekel aan dat mens dat ik haar het liefst met lijst en al naar de kringloop breng. Laat een ander maar met dat spook in huis leven.’
‘Het gaat hier wel over je oma!’
‘Klopt. Maar eigenlijk wilde ze liever geen oma van mij zijn.’
‘Omdat je bij de geboorte een jongetje was?’
‘Juist. Ze wilde me de eerste maanden na mijn geboorte niet eens zien.’
‘Kan ik mij iets bij voorstellen. Volgens je moeder was je een lelijke baby.’
‘Nee jij trok een volle schouwburg’, schamperde ik.
‘Nee, tussen mij en mijn oma is het nooit meer goed gekomen. Als ik met mijn ouders bij haar op visite moest, werd ik op een krukje aan tafel gedrukt en mocht vooral nergens aankomen. Kreeg zelfs nog geen snoepje. Echt een oervervelend mens.’
‘Dat zal, maar de lijst is prachtig. Echt antiek. Die staat echt mooi aan de muur.’
‘De lijst is inderdaad mooi’, beaamde ik.
‘Weet je Bart, ik voel met je mee en denk er nog even over na.’
Ze streek bij het voorbijgaan nog even liefdevol door mijn haar.
Wat later kwam ze wederom de kamer ingelopen. Nu omgeven door een enorme blijheid.
‘Ik heb een oplossing Bart, je kunt de lijst aan de muur timmeren.
‘Heb je de foto omgedraaid?’, vroeg ik.
‘Nee, nog beter! Ik er een foto van mijn moeder ingedaan!’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten