‘Hou jij dat bij?’, vroeg mijn echtgenote. ‘Vind je het zo’n leuk jurkje?’
‘Ach nee. Maar met dit weer trek je toch af en toe wat schoons aan?’
‘Hoezo? Jij loopt toch ook de hele vakantie met dat Max Verstappen shirt aan?’
'Alleen als hij rijdt schat. En het is zwart, zie je niks op.'
'Nee, daarom vraag ik mij ook af wat de lol is van dat shirtje.'
'Ik zie ook geen waslijn hangen', zei ik.
'Dan kijk je niet goed. Er hangt er één aan de achterkant. Bungelen zijn sokken aan.'
'Het gaat mij om dat jurkje van haar, schat. Niet om die sokken van hem.'
'Ik snap niet waar je je mee bemoeit, Bart. Die vrouw vindt het vast een prettig jurkje.'
'Kan me niet voorstellen. Heb je gezien hoe strak hij zit? En hij is vast niet te warm gewassen want wassen doet ze dus niet.'
'Kijk, daar loopt ze weer. En nu heeft ze ook nog van die wandelschoenen aan. Ik denk dat ze gaat klootschieten.'
'Klootschieten?', vroeg mijn echtgenote.
'Ja, daar is het echt zo'n jurkje voor.'
'Hoezo?', wilde ze weten.
'Valt enorm op langs de weg. Is een stuk veiliger. Misschien oefent ze wel voor de clubkampioenschappen. Die zijn altijd zo rond juni.'
'Man wat kan jij toch zwammen.' Ze pakte haar tablet.
'En, nog wat ontwikkelingen?', vroeg ik. 'Nieuws?'
'Nee joh, ik blader gewoon wat door de reclame-app.'
'Nog leuke aanbiedingen?'
'Nou, dat niet, maar ik weet nu iets meer over haar roze jurkje. Het mysterie is opgelost.'
'O? Vertel?'
'Die jurkjes zijn in de aanbieding. Drie voor vijfentwintig euro. Ze trekt elke twee dagen gewoon een nieuwe aan. Zaak opgelost. Moeten we het nu nog even over haar ondergoed hebben?'
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten