Ziekte
‘O? Dat is mooi. Vandaag zit die van Krul aan de kassa en die kan ik dan mooi ontlopen’, stelde ik tot mijn tevredenheid vast.
‘Als je maar snel met de boodschappen terugkomt want ik heb ze nodig.’
Zo liep ik door de Super, werkte voortvarend mijn lijstje af, legde onderweg nog een buurtgenootje uit dat ik geen tijd had voor ouwewijvenpraat, lachte één keer op zijn smerigst lnaar dat ding van Krul achter de kassa en schoot toen het zelfscanlaantje in.
‘Fijn dat er nu een zelfscan is, hé?’, hoorde ik Krul op afstand roepen. Ik ging er niet op in. Ik pakte het pak zelfrijzende bakmeel en probeerde het te scannen. Geen reactie van het apparaat. Poging twee gaf ook geen resultaat.
‘Lukt het niet?’, gilde Krul. ‘Moet ik helpen?’
Voordat ik nee kon roepen stond ze al naast me.
‘Ik had Annie van der Heuvel hier ook al staan. Het is net of de hele buurt plotseling aan de zelfscan moet’, zeurde ze. Tja dat snapte ik wel.
‘Kijk Bart, je moet eerst hierop duwen.’ Ze tikte op het scherm. Er gebeurde niets. Bij haar tweede poging verscheen de boodschap ‘Storing. Vraag om hulp.’
‘Kijk, dat heb je met dit soort nieuwe apparaten. Je kunt beter bij mij aan de kassa afrekenen.’
‘Hoezo?’, vroeg ik.
‘Nou ja, hij staat er net en heeft nog veel last van kinderziektes.’
‘Nou Karin, ik weet niet of je al eens goed om je heen hebt gekeken?’
‘Wat dan?’
‘Er valt in de hele Super geen kind te bekennen dus zo ziek zal hij echt niet zijn.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten