Lesje

Lesje

‘Ik zag het al’, reageerde ik toen Annie Heuvel mij “in haar voorbij gaan” attent maakte op een paardenbloem die zich tussen de keien een weg naar boven worstelde.

‘O, ik dacht dat je hem vergeten was.’

‘Nee joh, maar hij doet zo zijn best, dat ik hem nog wat uitstel gun.’

‘Zou ik niet doen, Bart. Straks is hij uitgebloeid en dan vliegen zijn zaadjes overal in het rond.’

‘O, maar zover is het nog lang niet. Eerst mogen we nog genieten van zijn opkomst en straks natuurlijk van de bloei van deze fantastische plant.’

Ze keek me aan met een blik van “meent hij dit nou of…”. Ik besloot nog wat extra gas te geven.

‘Er worden hem zelfs medicinale krachten toegedicht. De melk in zijn stam helpt bij stoelgangproblemen. Dus…’

‘Moet je dat drinken dan?’, vroeg ze.

‘Nee, stengeltje plukken en dan uitdrukken boven een boterham. Paar drupjes maar. Daarna kun je gewoon hagelslag strooien of pindakaas smeren.’

‘Je zwamt Bart. Ik heb er nog nooit van gehoord.’

‘Dat komt omdat jullie geen krant hebben. Daar staan zulke wetenswaardigheden beschreven.’

‘Verder nog iets over de paardenbloem? Of ben je klaar.’ Ze maakte aanstalten om door te lopen.

‘De voortplanting is ook bijzonder’, ging ik verder. ‘Als hij is uitgebloeid, zeg maar op leeftijd is, dan zendt hij zijn zaadjes de wereld in.’

‘Ja, dat weet ik. Maar is dat zo bijzonder dan?’

‘Nou ja, met alle respect Annie, ik zie dat jouw Joop nog niet zo snel voor elkaar krijgen.’

Bart

Bart