‘Nou Bart, dat klinkt alsof ik nooit op de fiets zit.’
‘Klopt, meestal lig je ernaast.’
‘Alleen als ik uit de kroeg kom, maar dat mag niet meer van Annie.’
‘Verstandige vrouw.’
‘Trouwens, ga je alleen fietsen?’
‘Ach nee, met Annie. Ze is volgende week jarig en nu gaan we samen een cadeautje voor haar kopen.’
‘Ik zie haar niet’, stelde ik vast.
‘Nee, we wilden net weggaan toen ze in de gang langs de spiegel liep. En toen ontdekte ze een oneffenheidje in haar gezicht. En dat is ze nu aan het bijwerken.’
‘Wat voor cadeautje krijgt ze?’, vroeg ik nieuwsgierig.
‘Ze wil een nieuw horloge.’
‘Ah, vandaar dat je meegaat. Het mag niet te duur worden’, lachte ik.
‘Jij hebt toch ook een vrouw? Verdorie, waar blijft ze toch’, riep hij terwijl hij omkeek.’
‘Ik denk dat je beter dat horloge kan laten zitten’, vond ik.
‘Laten zitten? En dan? Wat zou ik anders moeten kopen?’ Hij raakte helemaal van de leg.
‘Gewoon even langs de bouwmarkt, Joop. Op deze leeftijd plegen ze een moord voor een tube sneldrogende plamuur.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten