Kees
‘Kan ik zien’, lachte Truus. ‘Je trui is één en al kruimel.’
‘Valt mee’, zei ik terwijl ik de kruimels wegveegde.
‘Ja, nu ligt het op de grond. Lekker dan.’
‘Ach, stofzuigertje er overheen en klaar is Kees.’ Ik snapte het probleem niet zo.
‘Klaar is Bart en voordat je het bent vergeten: ik ben Truus.’
‘Ik heb geen idee hoe dat ding werkt.’ We hadden pas een nieuwe.
‘Ding uit de standaard, knop indrukken en gaan met de banaan. Elke sukkel kan dat dus ook die zogenaamde Kees van jou.’
‘Eerst nog een bak koffie, Truus.’
‘Ja, lekker. Moet je eerst kijken of er nog genoeg water in het reservoirtje zit.’
‘Wie, ik?’
‘Ja, jij wil toch koffie?’
‘Jij toch ook? Ik zit hier met die kruimels. Dat zei je zelf.’
‘Hallo, ik heb het ontbijt ook al verzorgd. Misschien dat je het Kees kan vragen?’, lachte ze.
‘Kees?’
‘Ja, als hij klaar is met zuigen.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten