‘Heb je mijn vuurwerk al gezien, Opa?’, vroeg mijn kleinzoon terwijl hij een bestellijst op internet liet zien.
‘Zo, ga je dat allemaal kopen?’
‘Nee, niet alles. Weet je hoe duur dat is?’, vroeg hij terwijl hij mij verwachtingsvol aankeek.
‘Wat kost dat dan?’
‘Als je alles wil kopen dan ben je misschien wel duizend euries kwijt.’
‘Dat klopt’, beaamde ik.
‘Heeft u het al geteld dan?’
‘Nee, je zei dat je het dan kwijt bent. En dat klopt want je laat het ontploffen, toch?’
‘Ja, daar koop je het toch voor?’
‘Vuurwerk is heel gevaarlijk’, probeerde mijn aanwezige schoonmoeder nog een goedkope duit in het zakje je mikken.
‘Valt best mee Oma. Dit is heel veilig vuurwerk’, wist hij met zekerheid te melden.
‘Hoezo veilig? Er gebeuren zoveel ongelukken mee.’
Ik lanceerde maar een troostende knipoog in zijn richting. Hij snapte het.
‘Weet u Oma, ik ga er altijd heel ver vanaf staan. Dan gebeurt er niks.’
‘Ik snap niet dat je vader en moeder dat goed vinden.’
‘Die zijn een stuk jonger’, liet ik mij ontvallen.
‘Ik vind het onverantwoord. Je moet het toch ook aansteken?’
‘Klopt Oma, maar ook dat gebeurt tegenwoordig heel veilig’, probeerde hij haar te overtuigen.
‘Onzin, vuur is vuur.’
‘Nee hoor’, bemoeide ik mij ermee. ‘Dat aansteken gaat met een App op de telefoon.’
‘Een App op de telefoon? Heb ik die ook?’
‘Dat denk ik wel’, jokte ik. Ze opende met een ruk haar tasje, griste haar telefoon en smeet hem voor mij op tafel.
‘Wil je dat levensgevaarlijke ding er dan nu meteen afhalen?’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten