Plantenprobleem

Plantenprobleem

‘Je mag voor de volgende vakantie een andere plantenverzorgster zoeken’, meldde Truus nijdig. We zaten aan een ingelast tien-uur koffiemomentje zonder koffie. Truus had mij aan tafel gesleept vanwege de ontstane onrust rond de plantenverzorging tijdens onze vakantie.

‘Hoezo moet ik dat doen?’, vroeg ik.

‘Omdat Annie het niet meer doet. Je hebt haar beledigd.’

‘Beledigd? Omdat ik de waarheid heb verteld? Jij hebt toch ook gezien dat de planten verzopen?’

‘Dat kwam niet door Annie maar door Mama.’

‘Je moeder? Heeft die er zich ook nog mee bemoeid?’

‘Mama is de avond vóór onze thuiskomst nog hier geweest om dat welkomsbloemetje neer te zetten.’

‘Bloemetje? Of bedoel je soms die uitgebloeide takkenbos op tafel.’

‘Toen heeft ze ook de planten nog water gegeven. Ze vond ze te droog!’

‘Dus Annie draagt geen schuld?’, vroeg ik.

‘Nee.’

‘Hm, dan zal ik mijn excuses aanbieden.’ Eigenlijk had ik daar geen zin in, maar wellicht toch handig voor een volgende vakantie.

‘Heeft geen zin. Ze doet het niet meer.’

‘En wat nu?’, vroeg ik.

‘Tja, dan vraag ik Mama wel.’

‘Je moeder?’

‘Ja, die kan dat ook!’

‘Dan mogen we eerst wel een euthanasie-verklaring opstellen.’

‘’Bart!!! Voor Mama?’

‘Nee, voor de plantjes. Dat ze accoord gaan met hulp bij zelfdoding.’

Bart