‘Agnes vroeg mij net of je vandaag nog een gaatje hebt in je overbezette agenda', vroeg Truus. Ze kwam na een kliko-bezoekje de kamer in.
'Dan moet ik eerst even kijken. Wat was de klacht of verzoek?’
'Iets met het boren van een spijker voor een foto.'
'Komt daar het vriendje van de week aan te hangen? Op haar slaapkamer?', vroeg ik.
'Bart, het gaat simpelweg om een gaatje. Niet te diep doordenken.'
'Een gaatje. Heeft ze een boor?'
'Nee, ze heeft geen boor. Wel een hamer om de spijker te timmeren. Maar dat ging niet.'
'O, was dat het wat ik gisteren hoorde. Ik dacht al dat er iets aan de hand was.'
'Ze heeft ook nog op haar vinger gemept en loopt nu in het gips. Gebroken.'
'Kijk, dat krijg je er van. Ondeskundig handelen. Typisch weer zo'n schoenmakerverhaal.'
'Schoenmaker? Die heeft het niet gedaan. Ze heeft zelf..'
'Spreekwoord Truusje: Schoenmaker blijf bij je leest.'
'En jij bent schoenmaker met een leest?'
'Pffft, Ik ga een gaatje timmeren... tot zo.'
'En, gelukt?', vroeg ze na mijn thuiskomst.
'Eh.. ik moet even snel gips halen, waar zijn de autosleutels?'
'Hoezo gips? Heb je soms ook op je vinger gemept?'
'Nee, maar achteraf bleek dat de foto áán de muur moest hangen in plaats van erín.'
Bart

Geen opmerkingen:
Een reactie posten