‘Valcursus?’, vroeg ik verbaasd. ‘Kon ze dat nog niet? Vallen?’
‘Heb je hém weer. Ik bedoel dat ze een cursus heeft gevolgd waarbij je leert hoe je zonder schade kunt vallen.’
‘O, dat. Inderdaad handig. Mijn vader viel een keer over een antiek tafeltje. Een schadepost van vijfhonderd gulden.’
Ze keek me hoofdschuddend aan. Ook dat bedoel ik niet.’
‘Niet?’, vroeg ik quasi verbaasd.
‘Een valtraining is om te leren vallen zodat je je niet bezeerd.’
‘O, dat is voor ouderen’, wist ik.
‘Dus ook voor jou’, ketste ze terug.
‘Ik? Echt niet. Waarom zou ik?’
‘Bart, vorig jaar viel je over een ongelijke stoeptegel. Kop kapot en schaafwonden. Als je die cursus had gevolgd…’
‘Dan was die stoeptegel blijven liggen?’, lachte ik.
‘Nee Truusje, niks voor mij.’
‘Ze sluiten de cursus af met een examen en een certificaat.’
‘Examen?’
‘Ja, om te zien of je het hebt gesnapt.’
‘O ja, ik zie het al helemaal voor me: moet je de trap oplopen, en als je eindelijk boven bent gooien ze je naar beneden. Als je dan nog opstaat ben je geslaagd en krijg je een papiertje.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten