‘Mens van Teunissen?’, vroeg Truus.
‘Ja, die slons van de dorpsstraat. Je weet wel.’
‘Ik heb geen idee wie je bedoelt, maar dat heb ik wel vaker.’
‘Komt door de leeftijd, Truus’, zei ik op zoek naar een kapstok waar ik deze opmerking risicoloos zou kunnen ophangen.
‘Komt door jouw vaagheid. ‘“Dat mens van Teunissen” en dan moet ik maar weer weten over wie je het hebt..’
‘Ik voegde de kwalificatie “slons” eraan toe. Dat moet dan toch duidelijk zijn?’
‘Blijkbaar niet want ik weet nog steeds niet over wie je het hebt. Toevallig nog meer kenmerken? Of moet ik het hier mee doen.’
‘Wat bedoel je?’
‘Bart, kom op zeg. Welk nummer woont ze, met wie is ze getrouwd, verenigingsleven, heeft ze kinderen, waar werkt ze? Ik bedoel maar.’
‘Hoe moet ik dat allemaal weten? Ik ken haar alleen van naam. Teunissen en ze ziet eruit als een slons.’
‘En wat is in jouw ogen de definitie van een slons?’
‘Onverzorgd. Een soort van Ma Flodder maar dan anders.’
‘Hoe anders?’
‘Ze heet geen Flodder maar Teunissen.’
‘Bedoel je soms die vetklep met dat piekhaar?’
‘Hè hè Truusje, eindelijk heb je hem door.’
‘Eindelijk door? Geef dan ook de juiste naam!’
‘Juiste naam?’
‘Ja, ze heet Theunissen met een “H”. Dat is toch heel wat anders.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten