‘Welke lamp?’, vroeg ik. Er staan er drie in de kamer.
‘Die naast de bank. Kap staat scheef.’
‘Nee, niet aangezeten’, zei ik.
‘Jawel, jij hebt gisteravond de schakelaar uitgezet.’
‘Dat was de schakelaar, niet de lamp.’
‘Dat moet. De schakelaar zit onhandig aan het snoer. Dan moet je haast wel tegen de kap hebben gestoten.’
‘Als je de schuldige nu al te grazen hebt, waarom dan nog vragen om een bekentenis?’
Ik kan altijd zo balen van dat gezeur.
‘Om je te laten weten dat je voortaan op moet passen.’
‘Misschien kun jij hem dan beter uitdrukken?’, opperde ik.
‘Nee mannetje, zo gemakkelijk kom je er niet vanaf. Je moet gewoon kijken wat je doet.’
‘Ik kijk altijd, Truus.’
‘Nou dat blijkt anders van niet.’ Ze wees naar de kap. ‘Blijkbaar kijk je dan ergens anders naar.’
‘Dat klopt.’
‘Zie, ik heb wel gelijk.’ Ze klonk triomfantelijk.
‘En waar kijkt Bartje dan naar?’
‘Dan kijkt Bartje naar jou. En als jij dan niet kijkt, draai ik snel de schakelaar uit en druk ik de kap scheef.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten