De uitleg

‘Kijk eens, de sleutel. Ik hoor wel als hij klaar is’, riep ik aan de balie van onze autodealer. Ik maakte aanstalten om weg te lopen, maar ik werd verbaal tegengehouden.

‘Momentje nog, dan neem ik de reparatie even stapsgewijs met u door.’

‘Stapsgewijs doornemen? Er moeten nieuwe remblokken op. En ik kon er onder het genot van een kop koffie op wachten.’ Had ik weer. Een garage met dure procedures.

‘Dat klopt, maar voordat u van onze koffie gaat genieten, neem ik de reparatie met u door. Dat is tegenwoordig onze werkmethode.’

‘Wat een onzin. Is dat de reden dat die reparaties zo duur zijn!’

‘Duur? Wat is duur meneer! Kijk, we zetten uw auto op de brug en halen de wielen eraf. Uiteraard controleren we meteen uw banden. Daarna halen we de remmen los, checken we ze op lekkages, kijken we naar de schijven, vervangen de blokken en monteren we alles weer zoals het hoort’, verklaarde hij plechtig.

‘Dat mag ik toch hopen!’, onderbrak ik ballorig.

‘Dan kan uw auto weer veilig de weg op’, besloot hij.

‘Mooi, en wanneer gaat hij onder het mes?’

‘Zo spoedig mogelijk. Nadat wij de checklist hebben doorgenomen. Heeft u nog iets op te merken over uw auto?’, vroeg hij.

Ik keek hem aan.

‘Jazeker, onze auto is erg gevoelig. Zeker voor ingrepen onder de klep.’

Hij keek mij verbaasd aan. ‘Gevoelig?’

‘Ja. En aangezien hij heeft gehoord wat hem gaat overkomen, laat ik het hierbij. Mag ik de sleutel?’

 Ik stapte in en reed weg.

Bart

De schuldvraag

‘Wat is er met de klok?', hoorde ik Truus vragen. Ik was bezig hem recht te hangen.

'Hij hangt scheef. Je hebt hem gisteren afgestoft en niet goed teruggehangen.'

'Ik heb gisteren niks afgestoft. En zeker de klok niet.'

'En je zei dat je druk was geweest!'

'Druk met jou. Je rommel achter je kont opruimen. Wat dat betreft ben je net een kind.'

'Hangt hij nu recht?'

'Je staat ervoor. Kan niks zien.'

Ik stapte aan de kant.

'Volgens mij wel. Je hebt vorige week de klok verzet. Zomertijd.'

'Ja en? Loopt hij niet goed dan?'

'Je hebt hem toen niet goed teruggehangen.'

'Kijk, ik krijg de schuld. Oké, maak ik geen probleem van hoor, Truusje.' 

'Nu niet', zei ze.

'Hoe bedoel je dat? "Nu niet"?' Vrouwen kunnen soms zo vaag zijn.

'Ik ken jou Bartje, je kunt heel slecht tegen je verlies.'

'Ik zie dit niet als verlies hoor. Kan best zijn dat je gelijk hebt.'

'Goh.'

'Wat "goh"?'

'Je reageert zo louwtjes. Zo "niet Bart"', lachte ze.

'Geef maar even de stofdoek', vroeg ik.

'Hoeft niet, doe ik morgen.'

'Lijkt me niet slim, Truus.'

'Hoezo?'

'Je kunt mij dan pas in oktober de schuld geven.'

'Hoezo in oktober?'

'Dan zet ik de wintertijd pas weer terug.'

Bart