‘Moggûh Ag. Je bent vroeg vandaag’, sneerde ik terwijl ik een vluchtige blik op mijn horloge wierp.
‘Vroeg?’
‘Ja, het is pas negen uur en dat is voor gemeentelijke begrippen toch behoorlijk vroeg.’
‘Ik hoor het alweer, je bent jaloers. Hoe laat heeft Truus je naar buiten geduwd?’, lachte ze.
‘Mijn werkdag begint altijd zo rond half negen. En dat is voor huiselijke begrippen een prima tijd. Maar om nou pas om negen uur te beginnen…’
‘Kijk, toch jaloers, Bart.’
‘Nee hoor, maar ik snap nooit zo goed waarom het ambtelijk apparaat van deze gemeente pas om negen uur begint. Nou ja begint…’
‘Hoezo “begint” ?’
‘Ach ja, eerst koffie, computer aanzetten, de evaluatie van de afgelopen avond en/of nacht, voordat de eerste productieve letter op het beeldscherm verschijnt ben je toch al gauw een uur verder.’
‘Ik hoor het al wel weer, Bart, de vooroordelen van een burger.’
‘En ‘s middags het tegenovergestelde ritueel. Vanaf een uurtje of drie afbouwen, afscheidskoffietje, plannen voor de avond en/of nacht bespreken en dan tegen vieren als een raket naar huis.’
‘Goh, je bent wel erg negatief hoor. Is er iets gebeurd of zo?’
‘Nou, gebeurd, wat dacht je van het ontvangen van een aanslag van de gemeentelijk belastingen?’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten