'Wat is er met de gasfles aan de hand?', vroeg ik ongeïnteresseerd. Ik zag iets van een actie aankomen. En aangezien ik mij net had begraven in mijn luie stoel met voetenbankje, was ik niet echt "happig".
'Nou ja, ik kook nu inmiddels drie weken op die fles, straks sta ik te koken en is hij leeg.
'Dan koppel ik toch de reservefles aan!', zei ik. Pffftt altijd dat gezeur om niks.
'Is die wél vol? Misschien moet je daar ook nog even naar kijken.'
'Ben je soms bij de letter "G"?', vroeg ik.
'Wat bedoel je?'
Ik wees naar de Obelinkfolder. 'De letter "G" van Gasfles?'
'Klopt', lachte ze. 'Ik zag toevallig net een aanbieding.'
'Thuis gooi je die folders ongelezen bij het oudpapier.'
'Hier niet. En weet je, dat komt door jou', zei ze met een glimlach.
'O ja, geef mij maar weer de schuld. Hoe bedoel je dat eigenlijk? Dat het door mij komt?'
'We ondernemen niks. Je hangt hele dagen in die stoel. Dus...'
'Dus ga je een folder lezen', vulde ik aan.
'Precies schat. Je moet iets.'
'Geef mij die folder eens?', vroeg ik.
'Wat moet je dan?', vroeg ze terwijl ze hem overslingerde.
'Even kijken. Eh.. juist. Let op schat. Ik citeer: "geniet eindeloos van uw vakantie in onze Obelink campingstoel".'
'Mooi, en toen?'
'Ik moest hem van jou kopen, toch? Moeten we het nog over de schuldvraag hebben?'
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten