‘Die Rotterdammer?’, vroeg ik.
‘Ja, Sjon en Ankie.’
‘Wat voor feestje?’, vroeg ik.
‘Ze zijn vijf jaar getrouwd en dat vieren ze.’
‘Met Rotterdamse herrie!’, voegde ik eraan toe.
Ik heb zo’n ongelooflijke pesthekel aan schutting-overschrijdend gedrag.
‘Ach joh, maak je niet druk. Het zijn nette mensen, die weten zich wel te gedragen.’
‘Ja, zolang die eikel zijn muil houdt, maar ik zie het al gebeuren.’
‘Wat zie jij gebeuren?’
‘Dat er herrie komt.’
‘Wat bedoel je met herrie?’
‘Precies zoals ik het zeg: kabaal, herrie.’
‘Zal wel meevallen, Bart.’
‘Truus, eerst gebak, daarna koffie en vervolgens wordt er drank ingegoten.’
‘En dan ontstaat er herrie?’
‘Nee, dat komt pas later.’
‘Wanneer dan? Bij het tweede drankje?’
‘Nee, als de zakken chips op tafel komen. Dat vreselijke gekraak. Kan ik niet tegen.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten