De andere kant had net een slok koffie ingenomen die nu als een turbo haar slokdarm in werd geperst. En dat is nooit goed voor de omgevingsrust, er ontstond een enorme hoestbui die gepaard ging met heel veel kabaal.
‘Gaat het?’, vroeg ik.
‘Man, ik stik. Een step, wat heb je toch altijd van die idiote ideeën.’
‘Bram heeft er ook één’, riep ik verwijzend naar onze kleinzoon.
‘Bram heeft alles wat jij niet hebt. Dat is normaal.’
‘Wat heeft hij?’
‘Alles wat jij niet hebt. Hij is zestien, soepel, veerkrachtig, kan tegen een stootje, dus dat is redelijk veilig.’
‘En ik heb dat niet?’
‘Jij hebt het niet. Jij bent de personificatie van een rol beschuit van Bolletje. Bol, krakerig, hier een daar een inkeping en als het valt, stuk. Bovendien ben je in de zeventig en dan ga je niet meer op een step.’
‘Ik bedoel een elektrische step.’
‘En ik een rol eierbeschuit. Die zijn nóg kwetsbaarder.’
‘Je bent vandaag wel op dreef, Truus.’
‘Dat moet ook wel met zo’n man in huis. Ik moet constant aan staan, anders gebeuren er hier rare dingen.’
‘Rare dingen?’
‘Ja, als je liefhebbende echtgenoot het nodig acht zijn al enige tijd geleden ter ziele verklaarde midlifecrisis nieuw leven in te moeten blazen, dan moet je wel alert zijn.’
‘Midlife? Ik?’
‘Ja, jij. En ik waarschuw je alvast.’
‘Waarschuwen?’
‘Ja, als je overweegt ook nog een tattoo aan je Sintlijstje toe te voegen, dan kan ik je één ding beloven..’
‘Beloven? Wat dan?’
‘Dan haal ik een streep door het sinterklaasfeest.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten