‘Moet ik helpen tellen?’, bood ik aan. Ik kan goed tellen.
‘Nee, dat tellen is niet het probleem. Het gaat om die herrie.’
‘Schat, Simon en Garfunkel maken geen herrie, die maken muziek.’
‘Bart, ik moet nu tellen.’
Ik zette de radio zachter.
‘Zo goed?’, vroeg ik. Geen antwoord.
‘Hallo Aarde, hier Bart met een vraag: Is het zo stil genoeg?’
Ik meende iets van een knor te horen.
‘Ben je nu soms aan het tellen?’, informeerde ik. Ze knikte.
‘Waarom geef je geen antwoord? Vrouwen kunnen toch twee dingen tegelijkertijd? Dus in jouw geval tellen en antwoord geven op de door je man gestelde vraag.’
Ze zuchtte en legde het handwerkje op schoot.
‘Zijn die Simon en Garfunkel inmiddels uitgezongen?’, vroeg ze.
‘Nee, vast niet. Het is een lang nummer. Ben je uitgeteld?’
‘Nee, nog niet dus zet ze maar snel weer aan.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten