‘Dat heb ik gemerkt’, merkte de overkant van de tafel op.
‘Wat heb je gemerkt dan?’
‘Dat je droomde.’
‘Klopt, ik heb heel raar gedroomd’, beaamde ik.
‘Waar ging die droom over?’
‘Dat ik aan het dromen was.’
‘Ja, maar wat? Wat was er dan raar? Je zei dat je raar had gedroomd!’
‘Dat leg ik net uit, Truus. Ik droomde dat ik raar droomde.’
‘Neem nog maar een slok koffie en ga lekker buitenspelen!’
Ik kreeg het idee dat ze me niet serieus nam. Poging twee.
‘Ik heb gedroomd over een droom die ik ooit had toen ik jou net kende.’
‘Bart, alsjeblieft. Dit is voor normale mensen niet te volgen.’
‘Hm, jij bent voor mij heel bijzonder Truus, dus moet het lukken. Ik droomde dat ik ergens tussen hemel en aarde zweefde.’
‘En toen?’
‘Toen stelde jij mij voor aan je moeder.’
‘En toen viel je terug op aarde?’
‘Nee, uit bed.’
‘Maar vannacht droomde je dus over deze droom? En verder?’
‘Dat je moeder vandaag langs zou komen om je weer op te halen.’
‘Dan zal ik je meteen maar uit je droom helpen: ze komt inderdaad vanmiddag. En ook om mij op te halen. We gaan namelijk rummikubben.
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten