Roddelgevaar

‘Hé Bart, Bahart!!!’, hoorde ik haar roepen. De achter de kassa zittende Karin Krul (buurtroddelaarster) had mij in het vizier en probeerde met deze lokroep mij naar haar afwerkplek te dirigeren. Ik reageerde niet en schoof snel de broodgang in. Uit zicht. Veel hielp dat niet want daar liep ik buurtgenote Annie van der Heuvel tegen het lijf. Zij kan weliswaar qua roddelen ook een stevig partijtje meedreunen maar valt nog in categorie twee: lastig maar niet gevaarlijk.

‘Karin riep jou’, waarschuwde ze me. ‘Ze zit aan de kassa.’

‘Klopt, ik ben nu onderweg naar de nooduitgang.’

‘Nooduitgang? En je boodschappen dan?’

‘Die leg ik terug. Ik rij wel even naar de Appie.’

‘Dat meen je toch niet serieus, Bart.’

‘Jazeker Annie. Ik heb geen zin in roddels.’

‘Hoezo roddels? Ze wil je alleen op de hoogte brengen van het feit dat ze een andere baan heeft.’

‘Andere baan? Karin? Gaat ze dorpsomroepster worden? Met een megafoon op het dorpsplein de laatste nieuwtjes delen?’

‘Hahaha, nee, dan zouden we van de drup in de eh.. van de regendrup..’

‘Van de drup in de regen’, verbeterde ik haar met een lach.

‘Zoiets.’

‘Nee, ze gaat wat anders doen.’

‘En wat gaat ze dan doen, Annie?’

‘Ze wordt baliemedewerkster bij onze huisartsenpraktijk.’

Bart