Mollie

‘Karin Krul heeft er een kleinkind bij. Een meisje’, vertelde Truus tijdens ons tien uur koffiemomentje.

‘Hoe weet je dat? Borrelde deze geboorte spontaan op uit het roddelcircuit? Of staat er een bord in de tuin.’

‘Annie vertelde het. Die heeft haar gesproken.’

‘Mooi hoor. En wat nu?’

‘Nu? Nu niks. Ik zeg het alleen maar zodat je haar, mocht je haar tegenkomen, kunt feliciteren. Overigens, ze heet Mollie.’

‘Mollie?’

‘Ja, vernoemd naar de moeder van Karin.’

‘Dat was vast geen Mollie, eerder een Mol.’

‘Doe toch niet altijd zo negatief man! Ik vind het een leuke naam.’

‘Waarom niet gewoon Juultje, Sara, Wilma of wat mij betreft Truus. Alles beter dan Mollie.’

‘O, dus je zou haar eventueel, als laatste redmiddel, Truus hebben genoemd?’

‘Ja, dat denk ik wel. Zo ben jij toch ook aan je naam gekomen?’

‘Hoezo ik?’

‘Je ouders wilden jou ook naar je Oma vernoemen. Aaltje!’

‘Is dat zo? Aaltje? Ik? Geloof ik niks van’, riep ze.

‘Echt wel. Maar gelukkig was ik er net op tijd bij. Anders was het tussen ons niks geworden. Ik hou namelijk absoluut niet van vis.’

Bart