‘Schatje? Moet ik dat zien als een “balletje gehakt” verzoek?’ Ze keek me daarbij met van die pretoogjes aan.
‘Neu, maar dat lijkt me trouwens wel een fantastisch plan.’
‘We eten vandaag bietjes met een speklapje. Heb ik al in huis, dus.’
‘Uit een potje?’
‘Nee, speklapjes hebben ze niet in een pot.’
‘Ik bedoel de bietjes.’
‘Die komen uit de diepvries. Heeft mijn moeder vorig jaar gekookt.’
‘Oude bietjes?’
‘Nee vers.’
‘Vers van je moeder?’
‘Ja! Kan dat niet of zo?’
‘Je roept net nog dat ze uit de diepvries komen.’
‘Ja, dat kan toch?’
‘Geen idee. Je moeder roept wel vaker iets.’
‘Bart, dit heeft niks met Mama te maken maar alles met het diepvriesproces. Ingevroren spullen blijven heel lang goed.’
‘En de speklappen? Ook van je moeder?’
‘Nee, die komen uit de Appie.’
‘En hoe komt je moeder dan aan bieten?’
‘Ook bij de Appie gekocht.’
Ik moest er even over nadenken.
‘Als je moeder ze vorig jaar bij de Appie heeft gekocht, dan had jij dat nu toch ook kunnen doen?’
‘Nee, want dan had ik rode kool gehaald.’
‘Rode kool?’
‘Ja, rode kool en speciaal voor jou een tweetal ballen gehakt.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten