Ik zat net in de ruststand te genieten van mijzelf. Dat komt niet vaak voor. Meestal ben ik druk.
‘Je bedoelt dat groene pasje voor gratis boodschappen?’
‘Die bedoel ik. Heb je die geactiveerd?’
‘Ja. Hoezo? Doet ie het niet?’
‘Nou, dat is nog niet bekend.’
‘Hoezo niet bekend?’
‘Mama is vanmorgen helemaal naar de Appie gelopen en daar aangekomen bleek dat ze een week te vroeg was.’
‘Waarom is ze er meteen naar toegegaan?’
‘Weet ik veel’, riep Truus.
‘Ze was zeker bang dat ze te laat zou komen en de Appie al leeggeroofd zou zijn.’
‘Doe toch niet altijd zo negatief, Bart!!’
‘Nou ja, ik ken mijn schoonmoeder…. Het is gratis!’
‘Ze heeft zich gewoon vergist. Kan toch?’
‘O ja hoor.’
‘Trouwens, help me even herinneren dat ik straks naar zolder loop.’
‘Naar de zolder? Wat moet je op zolder?’
‘Even zoeken. Misschien dat we er nog één hebben liggen.’
‘Waar heb je het over? Wat “hebben liggen”?’
‘Een slaapzak. Kan je moeder volgende week een nachtje voor de Appie gaan liggen. Is ze zeker op tijd!’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten