‘Waar heb je dat nepnieuws gelezen?’, vroeg ik.
‘Nepnieuws? Een kinderpsycholoog heeft dat geopperd.’
‘Had ze niks beters te doen?’
‘Het is een autoriteit op het gebied van kinderpsychologie.’
‘En wat is de reden?’
‘Ze vindt dat er teveel wereldse ellende in wordt meegenomen. Oorlogen, natuurgeweld, rampen…’
‘Sinterklaas is toch één en al ramp. Dus daar ontkom je niet aan’, vond ik.
‘Heb je hem weer. Kinderen gaan er teveel in mee zegt ze. En kunnen daar trauma’s aan overhouden.’
‘Trauma’s?’
‘Ja, slechte concentratie, slaapproblemen… noem maar op. En er ligt teveel druk op om het steeds maar weer te moeten volgen.’
‘Het zal. Maar goed, we hebben weer wat. Is het niet de kleur van de Piet, dan is het wel weer de druk.’
‘Nou ja, het is wel serieus bedoeld. Het is best wel spannend voor de kleintjes.’
‘Schat, laat je niet bedotten. Dit is iets van alle tijden.’
‘Alle tijden? Vroeger had je toch geen Sinterklaasjournaal?’
‘Nee, vroeger had je Swiebertje.’
‘Swiebertje?’
‘Ja, je wil niet weten wat voor een trauma’s ik heb overgehouden aan die ellendige Bromsnor.’
‘Ah, dat verklaart een hoop’, hoorde ik haar lachen.
‘Nu snap ik waarom ze je allemaal een Brompot noemen.’
Bart
