Een vraag
Zo vraag ik ook wel eens wat we eten. Of, wat we gaan doen om de dag op te vullen.
Er worden in je leven zoveel vragen gesteld, dat deze kerstkransjesvraag moet kunnen, toch?
Alhoewel, ik merk wel vaker dat mijn vragen niet altijd serieus worden genomen. Zo vroeg ik laatst hoe het met haar moeder ging. Mijn schoonmoeder. Ze was bij haar laatste bezoekje wat snifferig geweest. Dus dacht ik bij mijzelf: gewoon even vragen, Bart. Medemenselijkheid tonen.
Ik weet nog dat ze me met een enorme verbazing aankeek. Heel bijzonder.
Maar goed, kerstkransjes. Ik stelde deze vraag omdat ik er vorig jaar van werd verdacht de kransjes uit de boom te hebben gestolen. Dat was niet ik maar de hond van onze zoon die een paar daagjes was wezen logeren. De ondeugd. Maar volgens Truus kon Fikkie onmogelijk de boom inklimmen. Dus…
‘Komen er nog kerstkransjes dit jaar?’, herhaalde ik mijn simpele doodnormale vraag.
Ze keek me met een enorme verbazing aan. Heel bijzonder.
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten