Dinertje

Dinertje

'Zullen we dan voor het complete menu gaan?', stelde Truus voor. We zaten gezellig met zijn tweeën in een restaurant onze jaarlijkse herdenking van de trouwdag af te werken. Truus hecht daar altijd veel waarde aan. 'Traditie!', roept ze dan enthousiast. Ik nurrie altijd maar wat mee. 

'Kost dat?', vroeg ik.

'Veertig per persoon. Valt mee toch?'

Ik bestudeerde de kaart en kwam er al snel achter dat één van de ingrediënten vis zou zijn. Als ras- Hagenees ben ik niet van de vis. Ik heb teveel gezien. 

'Ik wil geen vis', riep ik.

'Dan geen menu', klonk de conclusie vanaf de overkant.'

'Kunnen wel even vragen of je ook iets van vlees kan krijgen.'

'De serveerster van dienst, die inmiddels drie keer was wezen vragen of we al hadden kunnen kiezen, vond het bijzonder spijtig. Het kon niet. Dus toen maar weer met de neus terug in de kaart.

'Dan ga ik voor de tournedos en de carpaccio', koos Truus. Om het niet al te ingewikkeld te maken koos ik maar voor hetzelfde.

'Bent u er nu uit?', vroeg de serveerster met een overdreven diepe zucht.

'Ja, graag twee keer nummer zeventien en twee keer nummer zesenveertig', lachte ik in de hoop iets van tevredenheid terug te krijgen.

'Wat bedoelt u met die nummers?', vroeg ze nors.

'Hallo, staan achter het gerecht', riep ik eveneens nors.

'Dat is geen gerecht meneer, maar de prijs.'

Bart