Een plan
‘Moet ik even over nadenken.’
‘Moet je nadenken of je een plan hebt? Best plan dan.’
‘Ik ben aan het nadenken, Truus. Laat me even.’
‘Wat ben je soms toch een rare vent’, hoorde ik haar opmerken. Ik nam een slok koffie.
‘En je trekt zo’n raar gezicht. Beetje scheef. Kijk zo!’
Ze trok een gezicht wat nooit overeen kon komen met mijn nadenk-gezicht.
‘Je maakt een karikatuur van mijn nadenk-moment.’
‘Je doet gewoon raar. Vandaar.’
‘Lieve schat, ik heb in de loop der jaren zo ontzettend veel in mijn hoofd opgeborgen dat ik even tijd nodig heb om het juiste laatje te vinden en open te trekken.’
‘Misschien tijd voor een opruimactie?’
‘En dan alles weggooien? Dat lijkt me een oneerbaar voorstel.’ Ik vond dat echt.
‘Hoeft niet in één keer hoor. Kun je ook spreiden.’ Ze lachte.
‘Je lacht nu over je eigen onzin’, zei ik. ‘Hoezo spreiden?’
‘Gooi je alles weg behalve je plan van vandaag. Dat kan dan morgen bij het oud vuil.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten